6 november 2000 — 9 mei 2026
Timberlark is opgedragen aan mijn jongste zoon en kind, Eric Antonio Villarreal — mijn licht, mijn Buggyman. Hij was 25 jaar oud toen hij van ons werd weggenomen, vermoord in ons eigen huis door een langdurige vriend van de familie aan wie we onze deur hadden geopend toen hij niets had.
Eric wist wat ik hier aan het bouwen was. Hij geloofde erin. Hij was er trots op. Hij zou het op een dag gaan leiden. Hij zat met mij door de late nachten en de lange uren, en hij is nooit gestopt met geloven dat dit platform echte mensen zou veranderen — voor houthakkers en landeigenaren en gezinnen die een beter leven proberen op te bouwen met eerlijk werk van hun handen.
Hij geloofde in eerlijkheid. In integriteit. In het idee dat als je mensen rechtvaardig behandelt, de wereld een beetje rechtvaardiger wordt. Hij heeft niet de kans gekregen om te zien wat dit wordt — maar elk onderdeel ervan is gebouwd met hem in gedachten.
Elke houthakker die op tijd wordt betaald. Elke landeigenaar die een eerlijke deal krijgt. Elke klus die wordt gevolgd en beschermd op de blockchain. Elk gezin dat niet 90 dagen hoeft te wachten op een cheque. Al deze dingen dragen zijn naam verder.
Dit is mijn erfenis. Dit is waarom ik Timberlark heb gebouwd. Dit is voor hem.
"Hij geloofde dat er hoop was op een beter leven." — Jeanine Bradbury, Oprichter & CEO
Timberlark is gebouwd als een levend eerbetoon — elke functie, elke eerlijke transactie, elke beschermde houthakker draagt zijn herinnering verder.
Terug naar Timberlark →